SB 3.26.58
hastau ca nirabhidyetāṁ
balaṁ tābhyāṁ tataḥ svarāṭ
pādau ca nirabhidyetāṁ
gatis tābhyāṁ tato hariḥ
balaṁ tābhyāṁ tataḥ svarāṭ
pādau ca nirabhidyetāṁ
gatis tābhyāṁ tato hariḥ
Palabra por palabra:
hastau — las dos manos; ca — y; nirabhidyetām — se manifestaron; balam — poder; tābhyām — de ellas; tataḥ — a continuación; svarāṭ — el Señor Indra; pādau — los dos pies; ca — y; nirabhidyetām — se manifestaron; gatiḥ — el proceso del movimiento; tābhyām — de ellas; tataḥ — entonces; hariḥ — el Señor Viṣṇu.
Traducción:
A continuación se manifestaron las dos manos de la forma universal del Señor, y con ellas, la capacidad de sujetar y soltar cosas; a continuación, apareció el Señor Indra. Seguidamente se manifestaron las piernas, y con ellas el proceso del movimiento; luego, apareció el Señor Viṣṇu.
Significado:
La deidad regente de las manos en Indra, y Viṣṇu, la Suprema Personalidad de Dios, rige el movimiento. Viṣṇu apareció con la aparición de las piernas del virāṭ-puruṣa.
