SB 8.20.11
bhavanta āmnāya-vidhāna-kovidāḥ
sa eva viṣṇur varado 'stu vā paro
dāsyāmy amuṣmai kṣitim īpsitāṁ mune
El Señor Śiva afirma:
ārādhanānāṁ sarveṣāṁ
viṣṇor ārādhanaṁ param
tasmāt parataraṁ devi
tadīyānāṁ samarcanam
Aunque los Vedas hablan de muchos semidioses cuya adoración se recomienda, el Señor Viṣṇu es la Persona Suprema, y la adoración de Viṣṇu es el objetivo supremo de la vida. La finalidad de los principios védicos de la institución varṇāśrama es la organización de la sociedad de forma que todo el mundo pueda adorar al Señor Viṣṇu.
varṇāśramācāravatā
puruṣeṇa paraḥ pumān
viṣṇur ārādhyate panthā
nānyat tat-toṣa-kāraṇam
«A la Suprema Personalidad de Dios, el Señor Viṣṇu, se Le adora mediante la adecuada ejecución de los deberes prescritos en el sistema de varṇa y āśrama. No hay otra manera de satisfacer a la Suprema Personalidad de Dios» (Viṣṇu Purāṇa 3.8.9). En última instancia es necesario adorar al Señor Viṣṇu; con ese fin, el sistema de varṇāśrama organiza la sociedad en brāhmaṇas, kṣatriyas, vaiśyas, śūdras, brahmacārīs, gṛhasthas, vānaprasthas y sannyāsīs. Bali Mahārāja, a quien su abuelo Prahlāda Mahārāja había educado perfectamente en el cultivo de servicio devocional, sabía cómo hay que hacer las cosas. No iba a dejar que nadie, ni aun su supuesto maestro espiritual, le llevase por mal camino. Ésa es la característica de la entrega completa. Bhaktivinoda Ṭhākura dice:
mārabi rākhabi - - yo icchā tohārā
nitya-dāsa-prati tuyā adhikārā
Cuando nos entregamos al SeñorViṣṇu, debemos estar dispuestos a seguir Sus órdenes en toda circunstancia, tanto si desea matarnos como si nos brinda protección. El Señor Viṣṇu debe ser adorado en toda circunstancia.
